Η Έδεσσα, η «πόλη των νερών», οφείλει τη φήμη της και την ακμή της στο υγρό στοιχείο. Χτισμένη σε στρατηγική θέση δέσποζε στον κάμπο και στο πέρασμα της αρχαίας Εγνατίας. Τα άφθονα νερά που πέφτουν από ύψος χρησιμοποιήθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα για την υδροκίνηση πολλών μύλων και εργοστασίων που έφεραν στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, βιομηχανική και οικονομική άνθιση στην πόλη. Τα πολλά εργοστάσια, κυρίως κλωστοϋφαντουργίας, έδωσαν στην πόλη το προσωνύμιο «Μάντσεστερ της Ανατολής». Δείγματα της βιομηχανικής και οικονομικής ακμής της πόλης είναι τα συντηρημένα παλιά βιομηχανικά κτίρια, που στεγάζουν σήμερα πολιτιστικές και κοινωνικές λειτουργίες (Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης). Η σύγχρονη Έδεσσα αναπτύχθηκε στην έκταση της αρχαίας ακρόπολης πάνω στο βράχο με τους καταρράκτες. Παρά την ανοικοδόμηση, η πόλη κρατάει την παλιά ομορφιά της με την πλούσια βλάστηση, τις γραφικές υδατοπτώσεις και τα παραδοσιακά σπίτια με τις κεραμιδένιες στέγες.