Η πόλη των Φιλίππων είναι ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος ρωμαϊκών και παλαιοχριστιανικών χρόνων στη Βόρεια Ελλάδα. Ιδρύθηκε στα 360 π.Χ. από αποίκους της Θάσου με το όνομα Κρηνίδες, που γνώρισε μεγάλη ακμή στα ελληνιστικά χρόνια. Το όνομα Φίλιπποι έδωσε στην πόλη ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β΄ που την κατέλαβε το 356 π.Χ. και την οχύρωσε. Στα ρωμαϊκά χρόνια αναπτύχθηκε ραγδαία λόγω της Εγνατίας οδού που περνούσε μέσα από την πόλη και από τα προνόμια που πήρε μετά την περίφημη μάχη των Φιλίππων, το 42 π.Χ. από τους νικητές Αντώνιο και Οκταβιανό σε βάρος των δημοκρατικών Βρούτου και Κάσσιου. Το πέρασμα του Αποστόλου Παύλου το 49/50 μ.Χ., όπου ίδρυσε την πρώτη χριστιανική κοινότητα στην Ευρώπη, προσέδωσε νέα αίγλη στην πόλη. Στα παλαιοχριστιανικά χρόνια (5ος-6ος αι.) χτίστηκαν ο μεγάλος μητροπολιτικός ναός του Αποστόλου Παύλου και τρεις ακόμη μεγάλες βασιλικές. Μετά τον 7ο αιώνα η πόλη εγκαταλείπεται εξαιτίας σεισμών και εχθρικών επιδρομών και η ερήμωση ολοκληρώνεται μετά της τουρκική κατάκτηση. Από το παρελθόν της ένδοξης πόλης έστεκαν όρθιοι οι τεράστιοι πεσσοί της παλαιοχριστιανικής Βασιλικής Β΄ που έδωσαν και το τουρκικό όνομα στην περιοχή: Direcler, δηλαδή ψηλό κατακόρυφο στήριγμα. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που άρχισαν στον Α’ παγκόσμιο πόλεμο και συνεχίζονται ως σήμερα έχουν αποκαλύψει το θέατρο και πολλά τμήματα της ιστορικής πόλης.