Νάουσα. Συνδυάζει το νερό με τη γη, το πράσινο με το λευκό χρώμα, το σύγχρονο με το παραδοσιακό στοιχείο. Πόλη γεμάτη παλιά αρχοντικά, που ακολουθούν την παραδοσιακή μακεδονίτικη αρχιτεκτονική. Τα κρασιά της αιώνες τώρα ταξιδεύουν στη χώρα αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, ενώ στο παρελθόν γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στην κλωστοϋφαντουργία και την κονσερβοποιία της. Η πόλη είναι χτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του Βερμίου, κάτω από την κορυφή Ντούρλια (2. 027μ) και σε υψόμετρο 330 μέτρων. Δεσπόζει πάνω από την απέραντη πεδιάδα, ενώ η θέα από την πόλη ταξιδεύει τη ματιά μέχρι το Θερμαϊκό. Δεν είναι εξακριβωμένη η ακριβής χρονολογία ίδρυσης της πόλης, εικάζεται όμως, πως ο στρατηγός του σουλτάνου Μουράτ Β΄, ο Χατζή Αχμέτ Εβρενόζογλου, έφερε από τα γύρω βουνά κατοίκους και ίδρυσε τη νέα πόλη περί τα 1420-1423. Σε αυτόν οφείλει η πόλη και τα προνόμια που είχε κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Αυτές οι ιδιαίτερες συνθήκες ήταν που επέτρεψαν στη Νάουσα να ακμάσει σε σύγκριση με άλλες γειτονικές πόλεις. Η ευημερία όμως και ο πλούτος της στάθηκαν στη συνέχεια και η καταδίκη της, καθώς η στρατηγική της θέση προσέλκυσε το φιλόδοξο και άπληστο Αλή Πασά των Ιωαννίνων, ο οποίος την κατέκτησε το 1804, στην κατοχή του οποίου παρέμεινε μέχρι το 1812.