Το σπήλαιο της Αλιστράτης είναι εντυπωσιακότατο με πλούσιο λιθοματικό διάκοσμο, ομορφιά και ποικιλία σταλαγμιτών και σταλακτιτών, τόσο από άποψη μορφών, όσο και από άποψη ηλικίας. Το νερό ξεκίνησε τη δράση του εδώ πριν 2.000.000 χρόνια. Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα σπήλαια της Ελλάδας, που βρίσκεται 6 χλμ. νοτιοανατολικά της Αλιστράτης. Υπάρχουν παλιοί σταλακτώνες που συχνά φράζουν τις στοές του σπηλαίου αλλά και σταλακτίτες, οι οποίοι βρίσκονται σε πρωταρχικά στάδια σχηματισμού. Στη δεξιά πλευρά, δίπλα στην είσοδο του σπηλαίου συναντάμε παλιούς σταλακτίτες, ενώ απέναντι, στη στοά «Παντελονάκια» στέκονται οι «βρεφικοί». Στις στοές του σπηλαίου εκτός από σταλακτίτες και σταλαγμίτες συναντάμε τους ελικτίτες που τροφοδοτούνται από τα μικρά ανοίγματα των πετρωμάτων, τα μαργαριτάρια που είναι ασβεστολιθικές συνενώσεις με μορφή σφαίρας, τις ασπίδες με τη μεγάλη τους διάμετρο και τα ωοειδή που τα χαρακτηρίζει η ελλειψοειδή τους μορφή. Όσο και να φαίνεται παράξενο το σπήλαιο κατοικείται από πολλές μορφές ζωής. Επτά είδη νυχτερίδας κρέμονται στα παγωμένα τοιχώματά του και 36 ακόμη είδη μικροοργανισμών. Δολιχόποδα, Μυριάποδα, ένα ενδημικό ζωύφιο, ισόποδο λίγων χιλιοστών, Λεπιδόπτερο, Λυκόποδα, Κολιόπτερα και ένα πρωτόγνωρο είδος που ονομάστηκε τιμητικά Αλιστράτια Μπερόν. Σ’ όλη τη διαδρομή υπάρχει η κρυφή αυτή μορφή ζωής κρυμμένη στο λευκό χρώμα. Στο τέλος, ένα πυκνό δάσος 1100 μέτρων από σταλαγμίτες, ύψους έως και 10 και πλάτους 7 μέτρων, αφήνει μετέωρα τα μάτια του επισκέπτη με τη θέα της πρωτογέννητης αυτής ομορφιάς.