Παλιά, αγαπημένη, αλησμόνητη η παλιά παραλία είναι η πιο ζεστή και τρυφερή όψη του Βορρά στην υπόλοιπη Ελλάδα. Είναι η μορφή που δίνει τις εκφράσεις της σε ολόκληρη την πόλη: όταν φυσά ο Βαρδάρης τα κύματα θεριεύουν, η θάλασσα κρατά τις αποστάσεις της από τους ανθρώπους, απομονώνεται, αγναντεύει τον Όλυμπο και μιλά με τους Θεούς. Στις ηλιόλουστες μέρες αποζητά τη συντροφιά τους, θέλει κόσμο στο δρόμο της, να της σιγοψιθυρίζει τους μελωδικούς σκοπούς που λένε το όνομά της. Η παλιά παραλία είναι όλη η Θεσσαλονίκη για πολλούς. Είναι η ακρόπολη του βορρά, η περαντζάδα με τον ανοικτό ορίζοντα, μια διαδρομή από το χθες στο σήμερα και μια αφετηρία για νέα όνειρα. Είναι η πρώτη και τελευταία εντύπωση που μένει στη μνήμη κάθε επισκέπτη, μια αγαπημένη καρτ ποστάλ που κρύβει μέσα της στιγμές αιώνων. Ο Λευκός Πύργος στέκεται αγέρωχος στο ένα της άκρο για να σφραγίσει την ταυτότητα του τόπου. Η παλιά παραλία είναι η διαδρομή που λατρεύουν οι περιπατητές, οι ποδηλάτες, οι επισκέπτες και οι ταξιδευτές. Είναι η άκρη της θάλασσας που γεμίζει με την αύρα της τους δρόμους και τις καρδιές των κατοίκων της. Κάτι από αυτήν παίρνουν μαζί τους οι επισκέπτες φεύγοντας.