Το Μέτσοβο, το σημαντικότερο αστικό κέντρο της ορεινής Ηπείρου, χτισμένο σε υψόμετρο 1.160 μέτρα, οφείλει την ανάπτυξή του στη στρατηγική του θέση, καθώς δέσποζε στο κύριο πέρασμα της Πίνδου, τη διάβαση του Ζυγού, με μεγάλη συγκοινωνιακή και εμπορική σημασία. Ήταν η αναγκαία και ασφαλής στάση ανεφοδιασμού για ταξιδευτές, εμπόρους και στρατούς που περνούσαν από την ανατολή στη δύση και αντίθετα. Όπως τα περισσότερα ορεινά χωριά της Πίνδου, δημιουργήθηκε από νομάδες κτηνοτρόφους που συνένωσαν τους σκόρπιους θερινούς καταυλισμούς σε μόνιμες εγκαταστάσεις. Με το χρόνο όμως απόκτησαν μόνιμο χαρακτήρα και χτίστηκαν πυργοειδή σπίτια για την ασφάλεια των ενοίκων τους. Το Μέτσοβο είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός που διατηρεί και αναδεικνύει με προσήλωση την πολιτιστική κληρονομιά του και το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Οι κάτοικοί του, βλαχικής καταγωγής, πέρα από την κτηνοτροφία, την οικοτεχνία, την ασημουργία, την ξυλογλυπτική και την υφαντική, επιδόθηκαν και στο εμπόριο. Ο πλούτος από την κτηνοτροφία, την μικροτεχνία, το εμπόριο και την ξενιτιά, έφερε ευμάρεια που αποτυπώθηκε στα πέτρινα αρχοντικά της πόλης, με τον πλούσιο λιθόγλυπτο, ξύλινο και ζωγραφικό διάκοσμο, στα σχολεία και τις εκκλησιές του. Το Μέτσοβο, με του ορεισίβιους κατοίκους του που κρατούν τις παραδοσιακές φορεσιές του, είναι πρότυπο ορεινού οικισμού που διαχειρίζεται την τουριστική ανάπτυξη με σεβασμό στην παράδοση και την κληρονομιά του. Στο Μέτσοβο, παρά την αστικοποίηση της κωμόπολης, κρατούν φανατικά τις παραδοσιακές βλάχικες ενδυμασίες. Παιδιά, άνδρες και γυναίκες φορούν με καμάρι τις ωραίες φορεσιές σε πανηγυρικές εκδηλώσεις και επίσημες τελετές, ενώ για πολλούς ηλικιωμένους είναι καθημερινό τους ένδυμα. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της γυναικείας ενδυμασίας είναι το αμάνικο σιγκούνι με επίρραπτα κόκκινα κοσμήματα, η πολύπτυχη μακριά φούστα, η κεντημένη ποδιά και η συρματερή περίτεχνη ζώνη. Οι άνδρες φορούν πολύπτυχη άσπρη ή μαύρη φουστανέλα και φαρδιμάνικο πουκάμισο με γιλέκο ή φαρδύ λευκό παντελόνι με γιλέκο.