Το Βυζαντινό Μουσείο Χαλκιδικής στεγάζεται στα Νέα Φλογητά, στο παλαιό μετόχι της αγιορείτικης μονής του Αγίου Παντελεήμονος. Η πρώτη σαφής αναφορά στο παλαιό μετόχι ανάγεται στο 1311. Τα υφιστάμενα κτίρια χρονολογούνται από το 1853 έως το 1909. Τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκε νοσοκομείο του Αμερικάνικου Ερυθρού Σταυρού με το Κεντρικό Κτίριο να λειτουργεί ως η βασική κτιριακή μονάδα του. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το συγκρότημα μετατράπηκε σε έδρα των κατοχικών δυνάμεων, ενώ το 1960 μετά από καταστροφική πυρκαγιά, εγκαταλείφθηκε. Το 1999 το συγκρότημα περιήλθε στην κυριότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και της 10ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Σήμερα, το μνημειακό σύνολο, καταλαμβάνοντας έκταση 27 περίπου στρεμμάτων, αποτελείται από ένα συγκρότημα δύο κτιρίων του αρχικού πυρήνα (Κεντρικό και Παλαιό Κτίριο), ένα περιφερειακό (μεμονωμένο κτίριο), καθώς και διάφορες άλλες εγκαταστάσεις. Το Βυζαντινό Μουσείο Χαλκιδικής αποτελεί τμήμα ενός πολυδύναμου πολιτιστικού κέντρου με την ονομασία Κέντρο Βυζαντινού Πολιτισμού Χαλκιδικής «Ιουστινιανός». Το έργο της οργάνωσης της μόνιμης έκθεσής του βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στο κοινό έχουν αποδοθεί αίθουσες στο ισόγειο (χώρος υποδοχής και εξυπηρέτησης των επισκεπτών και αίθουσα με αρχαιότητες παλαιοχριστιανικής και βυζαντινής περιόδου). Αν προστεθεί και το Ανοιχτό Εργαστήριο Συντήρησης Εικόνων και Χειρογράφων, που ήδη λειτουργεί και το επισκέπτεται το κοινό, έχει κανείς την πλήρη εικόνα ενός πολυδύναμου πολιτιστικού κέντρου, που θα προσφέρεται για όλη την οικογένεια και ως περίπατος με ένα παραδοσιακό καφενείο.