Η Γουμένισσα είναι μία μικρή και ήσυχη γραφική κωμόπολη, χτισμένη στους πρόποδες του πανέμορφου Πάικου. Μεθάει τους επισκέπτες της με το κόκκινο ξινόμαυρο κρασί και το αρωματικό της τσίπουρο και μετά τους ποτίζει με τα πεντακάθαρα και κρύα νερά της. Απέχει 40 χλμ. από την πόλη του Κιλκίς και 75 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Και αν είστε στα Γιαννιτσά το νούμερο γίνεται 20. Η περιήγηση αυτής της πόλης ξεκινάει απ’ την πλατεία. Σήμα κατατεθέν είναι η βρύση, που χτίστηκε από τους Γάλλους στρατιώτες του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, τα πλατάνια και το Παλαιό Δημαρχείο που στεγάζεται στο κτίριο των κάποτε Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων. Δεν είναι βέβαια αυτό το κτίριο το μοναδικό παλαιό της πόλης. Εκατόν οκτώ (108) σπίτια της έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα και ελάχιστα από αυτά φέρουν σημάδια αναπαλαίωσης. Το Λαογραφικό Μουσείο της Γουμένισσας είναι επίσης ένας ενδιαφέρων χώρος επίσκεψης για όσους θέλουν να χαθούν στο παρελθόν του τόπου. Η Ιερά Μονή Παναγιάς υπήρξε στην Τουρκοκρατία το μεγαλύτερο θρησκευτικό κέντρο της περιοχής. Η εκκλησία ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης Βασιλικής, με πολυγωνική αψίδα Ιερού από λαξευτή πέτρα και τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, την τοποθετημένη στο προσκυνητάρι του ναού. Και όταν τελειώσουν οι ιστορικές ξεναγήσεις στην πόλη, με αυτοκίνητο ή πόδια φτάστε μέχρι το χαμόγελο του Χρήστου Αϊδαρίνη, του εξαιρετικού κρασά της περιοχής. Ένας ζεστός άνθρωπος με το μόνιμο καπελάκι πάνω από το ήρεμο πρόσωπο που ξεναγεί τους επισκέπτες στο παλιό σπίτι της μητέρας του, όπου υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο μέρος της εκατόχρονης οινοποιητικής παράδοσης της οικογένειας. Στο ισόγειο υπάρχουν οι κάδοι ζύμωσης και τα απομεινάρια από το μεγάλο, για την εποχή, σπιτικό οινοποιείο. Μέσα από την αφήγηση ο ακούραστος οινοποιός σε μεταφέρει σε τρύγους άλλων εποχών…