Λίγο έξω από το χωριό Βροντερό, θα ανακαλύψετε την καλά κρυμμένη «Σπηλιά του Κόκκαλη», που αποτελεί σημαντικό χώρο-μνημείο μιας από τις δυσκολότερες περιόδους της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας. Πρόκειται για την -επισκέψιμη σήμερα- σπηλιά, όπου στεγάστηκε το τελευταίο νοσοκομείο των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Το 1948 και προς το τέλος των πολεμικών αναμετρήσεων του εμφυλίου, οι αντάρτες είχαν περιοριστεί γύρω από τις λίμνες των Πρεσπών. Υπήρξε έτσι ανάγκη για την εξεύρεση χώρου, όπου θα στήνονταν ένα νοσοκομείο για τους τραυματίες. Η θέση της Σπηλιάς ανάμεσα στη δυτική όχθη της μικρής Πρέσπας και τα ελληνοαλβανικά σύνορα παρείχε ασφάλεια και καλή προσβασιμότητα. Η αρχική της έκταση ήταν 70 τμ. περίπου, όμως με διάφορες παρεμβάσεις διάνοιξης μεγάλωσε ώστε να καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες. Λίγο πριν την είσοδο, θα περάσετε μια μικρή ξύλινη γέφυρα. Εκτός από τον κύριο θάλαμο, υπάρχουν άλλοι μικρότεροι θάλαμοι, διάδρομοι κυκλοφορίας, ενώ η ξύλινη σκάλα οδηγεί στο πάνω επίπεδο, όπου δημιουργήθηκαν πατάρια για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αξιοποίηση του χώρου. Η σπηλιά πήρε το όνομα του εξαίρετου και πρωτοπόρου χειρούργου Πέτρου Κόκκαλη (πατέρα του γνωστού επιχειρηματία Σωκράτη Κόκκαλη), ο οποίος χειρουργούσε στη Σπηλιά. Είχε διατελέσει μάλιστα υπουργός υγείας της «κυβέρνησης του βουνού» τη συγκεκριμένη περίοδο.