Η Άρτα είναι η αρχόντισσα της Ηπείρου διατηρώντας ως σήμερα τη βυζαντινή αυτοκρατορική εμπειρία και μνήμη της. Υπήρξε πρωτεύουσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου, μιας μεγάλης βυζαντινής περιφέρειας που κράτησε την εθνική υπόσταση και ακτινοβολία της κουρσεμένης αυτοκρατορίας, μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204. Στην πόλη μεταλαμπαδεύτηκε και η υψηλή τέχνη της βασιλεύουσας που αποτυπώθηκε στην εμβληματική Παναγία Παρηγορήτισσα, την μονή των Βλαχερών και την εκκλησία της βασίλισσας Αγίας Θεοδώρας. Χτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Αμβρακίας, αποικίας των Κορινθίων τον 7ο π.Χ. αιώνα, και δίπλα στην ακρόπολη των Μολοσσών, το εντυπωσιακό Όρραον, η Άρτα γνώρισε πολλούς κατακτητές που άφησαν το αποτύπωμα στο πέρασμά τους και βίωσαν το ελεύθερο φρόνημα και την παλικαριά των κατοίκων της. Είναι ταυτισμένη με το θρυλικό γεφύρι της που γεφυρώνει τον Άραχθο και ενώνει διαφορετικά τοπία, ιστορίες και νοοτροπίες, το πεδινό και υδάτινο τμήμα της με τα Τζουμέρκα. Η πόλη συναιρεί και συντονίζει μια προνομιούχα πολιτισμική και οικολογική περιοχή με σπουδαίους υγρότοπους και ορεινά οικοσυστήματα με λαμπρούς παραδοσιακούς οικισμούς, μοναστήρια, γεφύρια και εκκλησιές. Η σύγχρονη Άρτα έχει επουλώσει τα τραύματα από τη δύσκολη δεκαετία του 1940 και τη μετανάστευση, και αναδεικνύει την πλούσια διαχρονική ιστορική και αρχιτεκτονική κληρονομιά της, αξιοποιώντας και προβάλλοντας τα φυσικά και πολιτισμικά διαμάντια της χαρισματικής περιφέρειας από τον Αμβρακικό ως τα Τζουμέρκα.