Η Μονή Ιβήρων είναι χτισμένη στην ακτή, σε μια γραφική περιοχή στο κέντρο της ανατολικής ακτής του Αγίου Όρους. Ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα (980) στην τοποθεσία όπου, σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία σταμάτησε για να ζητήσει από τον Θεό να αφιερώσει σε αυτήν το Άγιο Όρος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου (ή 28 Αυγούστου). Ιδρυτής του λέγεται ότι είναι ο Ιωάννης Τορνίκιος, σύμβουλος του αυτοκράτορα Βασίλειου Β’. Η μονή πήρε το όνομά της από τους μοναχούς (γεωργιανούς) από τα Ίβηρα, μαθητές του Αθανασίου του Αθωνίτου. Τα κτίρια της μονής είναι εξαιρετικά μεγάλα και επιβλητικά. Δύο πύργοι, ο ένας στην αυλή (1626) και ο άλλος στο καθολικό της μονής (1725) προστάτευσαν την Ιβήρων από τις επιδρομές εισβολέων κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Στην Επανάσταση του 1821 αρκετοί μοναχοί, όπως ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’, αγωνίστηκαν ως απλοί στρατιώτες για την ελευθερία.